هر مشتری یک پرونده دارد که خودش پر میشود: نوبتهایی که آمده، خدمتهایی که گرفته، فرمولی که برایش استفاده شده و یادداشتی که نوشتهاید. دفعهٔ بعد لازم نیست کسی از اول بپرسد.
فرمولِ رنگ: ۷٫۱ با اکسیدانِ ۲۰
ساراپوستِ سر حساس است؛ رنگِ بدونِ آمونیاک.
مهسالازم نیست کسی بعد از هر نوبت چیزی را جایی بنویسد. نوبتی که ثبت شد و فروشی که انجام شد، خودشان در پروندهٔ همان مشتری مینشینند.
هویتِ مشتری شمارهٔ موبایلش است. چه خودش از صفحهٔ نوبتگیری بیاید، چه شما پشتِ میز ثبتش کنید، به همان یک پرونده میرسد — نه سه پروندهٔ همنام با تاریخچههای تکهتکه.
باشگاهِ مشتریان همان تاریخچه را قابلِ جستوجو میکند: چه کسی مدتی است نیامده، چه کسی مرتب میآید، چه کسی خدمتِ خاصی میگیرد. از روی همین گروهها میشود پیام آماده کرد و یادآوری فرستاد.
پروندهٔ مشتریهای شما دادهای است که خودتان وارد کردهاید و بینِ سالنها به اشتراک گذاشته نمیشود. هر سالن فقط مشتریهای خودش را میبیند.
یک گردشِ واقعی: یک نوبت ثبت میشود، یک فروش در صندوق میخورد، و عددهایی که آن طرف بیرون میآیند.
نوبت، پروندهٔ مشتری، فروش و صندوق، پرسنل و سهم، موجودی و بهای خدمت — همه در دسترساند و برای استفاده از هیچکدامشان هزینهای نمیدهید. چیزی هم نیست که بعد از چند روز تمام شود و جلوی کارتان را بگیرد.
تنها چیزی که هزینه دارد پیامک است، چون اپراتورِ پیامک بابتِ هر پیامک از ما پول میگیرد. پیامک از کیفِ پیامکِ خودِ سالن کم میشود و تا شارژش نکنید، هیچ پیامکی فرستاده نمیشود.
شمارهٔ موبایل هویتِ مشتری است و روی همان شماره پروندهٔ دوم ساخته نمیشود. برای پروندههایی که از قبل جدا افتادهاند، شماره مرجع است و همان یکی میماند.
در پروندهٔ همان مشتری، کنارِ تاریخچهٔ خدمتهایش. دفعهٔ بعد که نوبتش را باز کنید همانجاست.
بله. گروه را از روی تاریخچه میسازید و متن را آماده میکنید. ارسالِ پیامک به شارژِ کیفِ پیامکِ سالن نیاز دارد — همان تنها هزینهای که نویرا دارد.
