هر مشتری یک پرونده دارد که خودش پر می‌شود: نوبت‌هایی که آمده، خدمت‌هایی که گرفته، فرمولی که برایش استفاده شده و یادداشتی که نوشته‌اید. دفعهٔ بعد لازم نیست کسی از اول بپرسد.
فرمولِ رنگ: ۷٫۱ با اکسیدانِ ۲۰
ساراپوستِ سر حساس است؛ رنگِ بدونِ آمونیاک.
مهسالازم نیست کسی بعد از هر نوبت چیزی را جایی بنویسد. نوبتی که ثبت شد و فروشی که انجام شد، خودشان در پروندهٔ همان مشتری می‌نشینند.
هویتِ مشتری شمارهٔ موبایلش است. چه خودش از صفحهٔ نوبت‌گیری بیاید، چه شما پشتِ میز ثبتش کنید، به همان یک پرونده می‌رسد — نه سه پروندهٔ هم‌نام با تاریخچه‌های تکه‌تکه.
باشگاهِ مشتریان همان تاریخچه را قابلِ جست‌وجو می‌کند: چه کسی مدتی است نیامده، چه کسی مرتب می‌آید، چه کسی خدمتِ خاصی می‌گیرد. از روی همین گروه‌ها می‌شود پیام آماده کرد و یادآوری فرستاد.
پروندهٔ مشتری‌های شما داده‌ای است که خودتان وارد کرده‌اید و بینِ سالن‌ها به اشتراک گذاشته نمی‌شود. هر سالن فقط مشتری‌های خودش را می‌بیند.
یک گردشِ عملی: ثبتِ یک کار یا نوبت، فروش در صندوق، و عددهایی که به همان کار متصل می‌مانند.
نوبت، پروندهٔ مشتری، فروش و صندوق، پرسنل و سهم، موجودی و بهای خدمت — همه در دسترس‌اند و برای استفاده از هیچ‌کدامشان هزینه‌ای نمی‌دهید. چیزی هم نیست که بعد از چند روز تمام شود و جلوی کارتان را بگیرد.
هزینه فقط برای چند کارِ جانبی است: پیامک به ازای هر پیام و ارسالِ کمپین به ازای هر گیرنده، از کیفِ پیامکِ خودِ کسب‌وکار کم می‌شوند و تا شارژش نکنید چیزی فرستاده نمی‌شود؛ دستیارِ نویرا سقفِ رایگانِ ماهانه دارد؛ و گزارش‌های مالی (سود و زیان، ترازنامه، گردشِ نقدی) و شعبهٔ اضافه جداگانه فعال می‌شوند. ثبتِ نوبت، فروش و صندوق هیچ‌وقت پشتِ پرداخت نمی‌رود.
شمارهٔ موبایل هویتِ مشتری است و روی همان شماره پروندهٔ دوم ساخته نمی‌شود. برای پرونده‌هایی که از قبل جدا افتاده‌اند، شماره مرجع است و همان یکی می‌ماند.
در پروندهٔ همان مشتری، کنارِ تاریخچهٔ خدمت‌هایش. دفعهٔ بعد که نوبتش را باز کنید همان‌جاست.
بله. گروه را از روی تاریخچه می‌سازید و متن را آماده می‌کنید. ارسال به شارژِ کیفِ پیامکِ سالن نیاز دارد: هر گیرنده جدا حساب می‌شود و تا کیف شارژ نشود، پیامی فرستاده نمی‌شود.
