راهنمای کاربردی نویرا
سفارش دوخت را چطور مرحله‌به‌مرحله پیگیری کنیم که معلوم باشد دست کیست؟
برای هر مدل یک‌بار مراحل ساخت را با مسئول هر مرحله تعریف کنید، با شروع کار هر مرحله را به کار همان همکار تبدیل کنید، و بگذارید خودش آن را از «در انتظار» به «در حال انجام» و «تمام» ببرد؛ آن‌وقت جواب «لباس کجاست؟» یک نگاه به فهرست است، نه چند تماس.
آخرین به‌روزرسانی: · زمان مطالعه: حدود ۶ دقیقه · نویرا برای مزون
از کجا بفهمیم هر سفارش الان در کدام مرحله و دست کیست؟
از فهرستی که هر مرحله‌اش یک صاحب و یک وضعیت دارد. کار هر سفارش را به مرحله‌های ثابت بشکنید (برش، دوخت، پرو، دوخت نهایی، اتو و تکمیل)، برای هر مرحله یک همکار مسئول بگذارید، و هر مرحله فقط سه حالت داشته باشد: در انتظار، در حال انجام، تمام. وقتی صاحب هر مرحله خودش وضعیت را عوض کند، بی‌آنکه از کسی بپرسید می‌بینید سفارش کجا مانده است.
پیگیری با حافظه و پیام تا وقتی جواب می‌دهد که سفارش‌ها کم‌اند. مشکل از روزی شروع می‌شود که چند سفارش هم‌زمان به یک خیاط می‌رسد و هیچ‌کس نمی‌داند کدام اول بود. سفارشی که صاحب ندارد، روی میز همه است و دست هیچ‌کس.
مراحل استاندارد دوخت یک لباس کدام‌اند؟
برای بیشتر مدل‌ها همین ترتیب جواب می‌دهد، ولی فهرست نهایی را از کارگاه خودتان دربیاورید:
اندازه و الگو
اندازه‌ها، پارچه و مدل یک‌جا ثبت می‌شوند و الگو بر اساسشان آماده می‌شود. اشتباه این مرحله تا آخر با لباس می‌ماند.
برش
پارچه بریده و تکه‌ها علامت‌گذاری می‌شوند. پرت پارچه همین‌جا رخ می‌دهد و ارزش دارد اندازه‌اش را بدانید.
دوخت اولیه و پرو
لباس برای پرو سرهم می‌شود. هر پرو یک مرحلهٔ جداست، چون وقت مشتری و خیاط را هم‌زمان می‌گیرد.
دوخت نهایی
اصلاحات پرو اعمال و لباس کامل دوخته می‌شود. بیشتر زمان ساخت معمولاً همین‌جاست.
کار بیرون
سنگ‌دوزی، گلدوزی یا پرسی که بیرون انجام می‌شود، مرحلهٔ جدا با صاحب جدا دارد: کسی در کارگاه که پیگیر برگشتنش است.
اتو، کنترل و تحویل
اتو، کوک‌برداری، کنترل درزها و بسته‌بندی. لباس فقط وقتی آماده است که این مرحله «تمام» خورده باشد.
چرا هر مرحله فقط باید یک مسئول داشته باشد؟
چون مسئولیت مشترک در عمل یعنی بی‌مسئولیتی: وقتی برش با «هر کس که دستش خالی بود» است، کسی هم مسئول دیر شدنش نیست. یک نفر صاحب مرحله باشد، حتی اگر کمک بگیرد؛ همان نفر شروع و پایانش را اعلام می‌کند.
همین قاعده تقسیم کار را هم شفاف می‌کند. وقتی فهرست کارهای هر خیاط جلوی چشم خودش است، اولویت را از فهرست می‌خواند، نه از اینکه کدام مشتری بلندتر پیگیری کرده است.
موعد تحویل را چطور بدهیم که بدقول نشویم؟
موعد را از جمع ساعت مراحل به‌علاوهٔ صف کار هر خیاط و فاصلهٔ پروها بدهید، نه از حدس. مثلاً اگر مدلی ۸ ساعت کار خیاط می‌خواهد ولی خیاط آن مرحله تا سه روز آینده کار دارد و پرو هم باید با وقت مشتری جور شود، موعد واقعی چند روز بعد از آن ۸ ساعت است.
کار بیرون را جدا حساب کنید؛ زمان سنگ‌دوزی یا گلدوزی‌ای که بیرون انجام می‌شود در اختیار شما نیست و هر تأخیرش مستقیم به تحویل شما منتقل می‌شود.
کجا پیگیری سفارش از دست درمی‌رود؟
وضعیت فقط در ذهن مدیر
وقتی فقط مدیر می‌داند هر لباس کجاست، کافی است او یک روز نباشد تا کارگاه کور شود.
مرحلهٔ بی‌صاحب
مرحله‌ای که به کسی سپرده نشده، تا وقتی کسی سراغش را نگیرد شروع نمی‌شود.
«تمام» بدون کنترل
اگر مرحله تمام اعلام شود و کسی کیفیت را نبیند، اشکال در پرو یا روز تحویل پیدا می‌شود؛ یعنی در گران‌ترین جای ممکن.
پرو بیرون از برنامه
پرویی که در فهرست مراحل نیست، وقت خیاط را بی‌آنکه دیده شود می‌گیرد و موعدهای بعدی را عقب می‌اندازد.
در نویرا مراحل هر سفارش چطور پیگیری می‌شود؟
برای مزون، صنف «کارگاه تولیدی» در نویرا مراحل ساخت، «سری‌های ساخت» و صفحهٔ «کارِ من» را برای همین کار دارد.
طرف مشتری هر سفارش (موعد تحویل، اقلام برآورد، «ثبت تأیید مشتری» و وضعیت تا «تحویل شد») در صفحهٔ «سفارش‌های دوخت» ثبت می‌شود و کار کارگاه در «سری‌های ساخت»؛ این دو جدا ثبت می‌شوند و سفارش خودبه‌خود سری ساخت نمی‌سازد. قدم‌های طرف کارگاه:
- در «فرمول» لباس را باز کنید، در کارت «مراحلِ ساخت» مراحل را به ترتیب بنویسید، برای هر مرحله همکار مسئولش را انتخاب کنید و «ذخیرهٔ مراحل» را بزنید. این کار برای هر مدل یک‌بار است.
- برای هر همکار در «کاربران و نقش‌ها» یک حساب ورود بسازید و در «اتصال به پروفایل پرسنل» آن را به نام همان همکار وصل کنید.
- در «سری‌های ساخت» زیر «سریِ تازه» لباس و تعداد را انتخاب کنید (برای یک سفارش تکی، یک عدد) و «ساختنِ سری» را بزنید. لباس باید فرمول داشته باشد؛ اگر این بخش را نمی‌بینید، در «کلیدهای کارگاه» همان صفحه «سریِ ساخت (مواد بیرون، کالای نهایی داخل)» را روشن کنید.
- «شروع» را بزنید: مواد از انبار بیرون می‌رود و برای هر مرحله یک کار به نام همکار همان مرحله ساخته می‌شود. اگر ماده‌ای در انبار کم باشد، از انبار کم نمی‌شود و همان‌جا هشدارش را می‌بینید.
- هر همکار با حساب خودش وارد می‌شود و در «کارِ من» فقط کارهای خودش را با نام لباس، مرحله و تعداد می‌بیند، با یک دکمهٔ بزرگ: «شروع کردم» و بعد «تمام شد». هیچ مبلغی در این صفحه نیست.
- شما در کارت همان سری، وضعیت هر مرحله و صاحبش را می‌بینید («در انتظار»، «در حالِ انجام»، «تمام») و اگر لازم شد، وضعیت را از همان‌جا جابه‌جا می‌کنید.
- وقتی کار تمام شد، «تعدادِ سالم» را بنویسید و «تکمیل» را بزنید؛ لباس سالم با بهای هر عدد وارد انبار می‌شود و اگر عددی خراب شده باشد، به‌عنوان «پرت» با ارزشش نشان داده می‌شود.
سؤال‌های رایج
خیاط برای دیدن کارهایش باید پشت کامپیوتر بنشیند؟
نه؛ فهرست کار هر همکار باید روی گوشی خودش باز شود و با یک دکمه جلو برود. هرچه ثبت وضعیت سخت‌تر باشد، دیرتر و کمتر انجام می‌شود.
اگر کسی مرحله‌ای را اشتباهی «تمام» زد چه کنیم؟
برگرداندن وضعیت را به مدیر بسپارید و به همکار فقط اجازهٔ جلو بردن کار را بدهید. این‌طور «تمام» اشتباه دیده و اصلاح می‌شود، نه اینکه بی‌صدا پاک شود.
با سفارش فوری چه کنیم؟
سفارش فوری را با همان مراحل ثبت کنید و فقط ترتیب صف را عوض کنید، نه خود مراحل را. مرحله‌ای که برای عجله حذف می‌شود، معمولاً همان کنترل یا اتویی است که بعد روز تحویل دردسر می‌سازد.